Jedną z funkcjonalnych klasyfikacji uwierzytelniania jest podział na metody wykorzystujące: coś, co wiesz () – tajna informacja będąca w posiadaniu uprawnionego podmiotu, którą zna również podmiot weryfikujący, czyli na przykład hasło lub klucz prywatny; coś, co masz () – przedmiot będący w posiadaniu uprawnionego podmiotu, na przykład klucz (do zamka) lub token (z generatora kodów); coś, czym jesteś () – metody biometryczne, czyli np. sprawdzanie odcisku palca, skanu tęczówki, ale również grafologiczna analiza podpisu.
Uwierzytelnianie dwuskładnikowe
Przy umożliwianiu dostępu do danych lub systemów o szczególnie wysokiej wartości często stosuje się uwierzytelnianie dwuskładnikowe (ang. ), czyli łączące dwie wymienione wyżej metody. Na przykład w komunikacji elektronicznej stosowanie hasła wiąże się z ryzykiem jego przechwycenia (keylogger) lub podsłuchania (sniffer). Przestaje ono być wówczas znane wyłącznie osobie uprawnionej, zaś kradzież może pozostać niezauważona. Ryzyko to można ograniczyć, wprowadzając dodatkowy, materialny składnik uwierzytelniania, w postaci tokenu sprzętowego: