mały|Rzymska biga zrekonstruowana z fragmentów znaleziska z połowy VI wieku p.n.e. Biga (łac. bīga, lm bigae) – w starożytnym Rzymie lekki, otwarty wóz dwukołowy pozbawiony kozłaMała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Zdzisław Piszczek). Wyd. 5. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 119; , o różnorodnym zastosowaniu.
Był to rodzaj rydwanu o podwójnym jarzmowym zaprzęgu (w konie, osły, muły) i nadwoziu w kształcie niewielkiej platformy, przeznaczonej dla najwyżej dwóch osób, i powożonego na stojąco. W starożytności korzystano z niego do celów wojskowych, do wyścigów lub polowań, a także podczas uroczystych procesji (np. rzymskiego pochodu triumfalnego – triumphus curulis). Woźnicę kierującego tym pojazdem określano mianem bigariusPaulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. T. III/1. Stuttgart: J.B. Metzler, 1897, kol. 467..