Ugryzienia większych gatunków mogą być niebezpieczne, gdyż są w stanie odciąć palec, a być może nawet dłoń człowieka.
Żółwiakowate jako źródło pokarmu dla ludzi thumb|Suppon-nabe – japońska potrawa z mięsa żółwiakowatych Mięso żółwiakowatych jest w wielu krajach (zwłaszcza wschodniej Azji) uważane za przysmak. Jedną z chińskich potraw stanowi duszona mieszanka mięs: żółwiaka i kurczaka. Zgodnie z raportem (1930) historyka sztuki Soame’a Jenynsa restauracje w Guangdong importowały z Kuangsi w dużych ilościach mięso żółwi trójpazurzastych „jedzone duszone z migdałami, pieczone w sosie chili bądź smażone z pędami bambusa, postrzegane jako wielki rarytas”.
Najczęściej konsumowanym na świecie żółwiakowatym jest żółwiak chiński. Jak zauważył biolog Kakichi Mitsukuri (1904), jego japońska odmiana (klasyfikowana niekiedy jako Trionyx japonicus) zajmuje poczesne miejsce w kuchni tego kraju. Hodowla „słodkiego gada” znanego w Japonii jako suppon w celach konsumpcyjnych, została rozwinięta tam już w XIX wieku na skalę przemysłowąMitsukuri, Kakichi (1906), „The cultivation of marine and fresh-water animals in Japan”, w Rogers, Howard Jason, Congress of arts and science: Universal exposition, St. Louis, 1904, Houghton, Mifflin and company, s.