Męczennicy z Drelowa – 13 unitów zabitych 17 stycznia 1874 w Drelowie przez wojsko rosyjskie w czasie akcji przymusowego nawracania na prawosławie ludności unickiej na terenie zaboru rosyjskiego. W pacyfikacji drelowskich unitów, zgromadzonych przed cerkwią parafialną we wsi, wzięły udział dwie roty piechoty oraz sotnia kozacka.
Geneza wydarzeń w Drelowie Carowie Mikołaj I i Aleksander II konsekwentnie dążyli do likwidacji unii brzeskiej i nawrócenia wiernych unickich na prawosławie. Księża sprzeciwiający się tym działaniom byli więzieni i usuwani z parafii. Los taki spotkał proboszcza parafii drelowskiej Jana Welinowicza, internowanego w Chełmie za konsekwentny opór wobec przyjęcia prawosławia i nakłanianie wiernych do trwania przy unii. Jego syn Teofil, który przejął po nim parafię, przejawiał inną postawę. Za jego czasów z cerkwi w Drelowie zniknęły elementy wyposażenia związane z latynizacją liturgii (organy, ławki i ambona). Zaczął również wygłaszać kazania po rosyjsku, a w juliański Nowy Rok 1874 (13 stycznia 1874) ogłosił, że od tej pory będzie odprawiał jedynie liturgię prawosławną. Decyzja ta spotkała się z gwałtownym, spontanicznym protestem zgromadzonych – wśród ogólnego tumultu ksiądz został wyprowadzony na plebanię, a wierni zamknęli cerkiew i ukryli do niej klucze.