Asyryjczycy, Asyro-chaldejczycy (aram. ܣܘܼܪ̈ܝܵܐ / ܣܽܘܪܝܳܝܶܐ / ܐܵܬܘܿܪܵܝܵܐ / ܐܳܬܽܘܪܳܝܳܐ / ܐܵܫܘܿܪܵܝܵܐ) – naród semicki zamieszkujący północny Irak, Iran, południową Turcję i Syrię. Asyryjczycy są uważani za jeden z rdzennych narodów na Bliskim Wschodzie. Za ich ojczyznę uważa się tereny położone wokół Tygrysu i Eufratu.
Zamieszkanie thumb|280px|Obecny obszar zamieszkiwany przez Asyryjczyków thumb|300px|Populacja Asyryjczyków na świecie w 2014 roku Nawiązują do tradycji starożytnej Asyrii oraz Chaldei i uważają się za spadkobierców tych państw. Posługują się językiem aramejskim i jego dialektami, używanymi na terenie Międzyrzecza przed podbojem arabskim. Są też jednym z najstarszych narodów, które przyjęły chrześcijaństwo, nastąpiło to w II wieku n.e. Obecnie zamieszkują przede wszystkim równinę Niniwy, położoną wzdłuż rzek Tygrys, Chabur i Wielki Zab, i stanowią tam ponad 80% ludności. Istnieje nieskonkretyzowany plan, aby utworzyć tam jednostkę administracyjną w postaci guberni lub autonomii.