Oznaka odznaczenia to wykonany w brązie krzyż maltański z mieczami między ramionami. W medalionie środkowym na awersie znajduje się lew z godła państwowego Belgii, a na rewersie: litera „A” – monogram króla Alberta.
Krzyż noszony jest na piersi na czerwonej wstążce z pięcioma zielonymi paskami (dwa bliżej krawędzi, trzy pozostałe razem, bliżej środka). Zawieszką jest korona królewska.
II wojna światowa Drugi belgijski Krzyż Wojenny został ustanowiony 20 lipca 1941 roku w imieniu internowanego przez Niemców króla Belgów Leopolda III przez Rząd Belgijski na Wygnaniu w Londynie i było nadawane wojskowym belgijskich sił zbrojnych wszelkich rodzajów broni za osobistą odwagę w obliczu wroga. Otrzymać je mogli także cudzoziemcy i w wyjątkowych wypadkach jednostki wojskowe. Jednym z pierwszych odznaczonych był następca tronu (późniejszy król) Baudouin (Boudewijn), który otrzymał Srebrną Palmę do krzyża.