System antybalistyczny A-35 Ałdan stworzono w latach 1960–71. W latach 1972–73 przeprowadzono próby państwowe. W 1974 roku przyjęto do próbnej eksploatacji w rejonie otaczającym Moskwę.
System składał się z podsystemu dowodzenia w skład, którego wchodziło: główne centrum dowódczo-obliczeniowe i zapasowe centrum dowódczo-obliczeniowe podsystem radiotechniczny AO-35 w skład wchodziły dwie stacje radiolokacyjne dalekiego wykrywania Dunaj-3/3U podsystem ogniowy, składało się z punktów dowodzenia ze stacją radarową wykrywania celów RKC-35 i dwiema stacjami naprowadzania pocisków na cel RKI-35 8 wyrzutni pocisków A-350]Ż i R (5W61)
W 1978 roku stworzono na jego bazie zmodernizowany system A-35M a cały system włączono do nowo utworzonego 9 Korpusu Obrony Przeciwrakietowej. Elementy systemu były na uzbrojeniu do 1990 roku. Wokoło Moskwy rozmieszczono główne i zapasowe stanowiska dowodzenia, dwa stanowiska AO-35 (każda z dwiema stacjami Dunaj-3. Stacje rozmieszczono w taki sposób, aby swymi sektorami obserwacji skierowane były na północną Europę i Arktykę, oraz na kierunku południowym w stronę Chin) oraz cztery samodzielne centra przeciwrakietowe po osiem wyrzutni i dwie stacje RKI-35 i jednej RKC-35.