Wzdłuż osi widokowej Ruinenberg-pałac Sanssouci Lenné zaprojektował mały ciek wodny, wpływający do półokrągłego zbiornika w połowie wzniesienia. Koniec osi widokowej przy Ruinenberg podkreślił półkolistą eksedrą u stóp wzniesienia, gdzie stanęła rzymska ławka projektu Persiusa (1842). W 1982 eksedra została przeniesiona do hipodromu koło pałacu Charlottenhof; powróciła na swoje miejsce po renowacji w 1998.
Zbiornik na wzniesieniu został poddany rozbudowie i renowacji, m.in. zwiększono jego średnicę (do 46,76 m) i pojemność (do 7600 m³). W 1843 rezerwuar otoczono niskim murkiem, który podwyższono z powodów bezpieczeństwa w poł. XX w.
Ponadto w 1846 w miejscu dawnej drewnianej platformy Ferdinand von Arnim wybudował według projektu Persiusa wieżę widokową w stylu normańskim, tzw. Wieżę Normańską (niem. Normanischer Turm). Nawiązująca stylistycznie do średniowiecza, czteropiętrowa wieża (23 m wysokości) powstała na planie czworokąta. Na jej najwyższym piętrze urządzono pokój herbaciany dla Fryderyka Wilhelma IV. Od zachodu z wieżą graniczy mały dom strażnika. Wieża była używana jako belweder aż do 1945.