Bułak-Bałachowicz awansował do stopnia generała majora. W tym samym czasie nawiązał on kontakty z polskimi władzami wojskowymi, przekazując im chęć przejścia pod ich rozkazy. Do dowództwa Frontu Litewsko-Białoruskiego został odkomenderowany oficer z jego sztabu. W poł. sierpnia S. Bułak-Bałachowicz spotkał się w Pskowie z wizytującym oddziały białych przedstawicielem brytyjskiej armii, po czym uczestniczył na brytyjskim krążowniku stojącym w porcie w Rewlu w spotkaniu z głównodowodzącym estońskimi siłami zbrojnymi Johanem Laidonerem i N. N. Iwanowem. Dowódcy Armii Północno-Zachodniej, gen. N. N. Judenicz i gen. A. P. Rodzianko, uznali to za przejaw intrygi przeciwko nim. 19 sierpnia gen. S. Bułak-Bałachowicz ponownie przybył do Rewla, gdzie został poinformowany o mianowaniu go dowódcą II Korpusu Armijnego. Odbyło się to pod wpływem brytyjskiej misji wojskowej, co zwiększyło wrogość do niego dowództwa Armii. W tej sytuacji z inicjatywy gen. A. P. Rodzianko podjęto decyzję o postawieniu gen. S. Bułak-Bałachowicza przed sądem wojskowym. Pretekstem miały być grabieże i złe traktowanie mieszkańców Pskowa przez jego żołnierzy. Do miasta przybył specjalny oddział pod dowództwem płk. Borysa S. Permikina. W Pskowie nie było Pułku Konnego im. Bułak-Bałachowicza, gdyż walczył on w tym czasie na froncie.