W 1939 ponownie pełnił służbę w Wyższej Szkole Wojennej na stanowisku kierownika przedmiotu taktyki kawalerii.
W kampanii wrześniowej był oficerem sztabu Grupy Operacyjnej gen. Dreszera, a w następnym roku, w czasie kampanii francuskiej był szefem sztabu 3 Dywizji Piechoty. W czerwcu 1940 ewakuował się do Wielkiej Brytanii. 23 września 1940 w Szkocji, objął dowództwo 3 oddziału rozpoznawczego. 16 września 1941 przeniesiony został do Sztabu Naczelnego Wodza. Od 7 grudnia 1943 do 10 czerwca 1944 był zastępcą dowódcy 2 Brygady Strzelców Karpackich. 21 lipca 1944 został przeniesiony z Sekcji Oficerów Łącznikowych w dowództwie 2 Korpusu do 2 Brygady Pancernej na stanowisko szefa sztabu. W kwietniu 1945, w czasie bitwy o Bolonię, był szefem sztabu Zgrupowania „Rak”. 1 czerwca tego roku zastąpił gen. bryg. Bronisława Rakowskiego na stanowisku dowódcy 2 Brygady Pancernej.