W 1950 został zwolniony.
Członek zarządu IG Farben Komitetu Wykonawczego 1926–1945, członek komisji roboczych i komitetów technicznych, kierownik sekcji II. 1943 – Główny Pełnomocnik Niemieckiej Rzeszy we Włoszech odpowiedzialny za zbrojenia i produkcję militarną, zbudowanie fabryki IG Farben w obozie Auschwitz i testy na więźniach. 1948 – uznany za winnego „grabieży” i „zniewolenia” i skazany na siedem lat aresztu. Został zwolniony w 1950 r. 1956–1964 – prezes zarządu Bayer, przewodniczący rady nadzorczej Th. Goldschmidt AG, zastępca przewodniczącego rady nadzorczej Commerzbank-Bankverein AG, członek zarządu w Waggonfabrik Uerdingen, Duesseldorfer Waggonfabrik AG, Bankverein Westdeutschland AG oraz Zjednoczonych Przedsiębiorstw Przemysłowych AG (VIAG).
Przypisy
Linki zewnętrzne query.nytimes.com
Literatura Ernst Klee: „Auschwitz medycyna III Rzeszy i jej ofiary”, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, Kraków 2009, . Heine, Jens Ulrich (1990). Verstand und Schicksal. Die Männer der IG Farbenindustrie AG (1925-1945). Weinheim, New York: VCH. .
Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Niemczech Kategoria:Niemieccy przedsiębiorcy Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojennej Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1967