thumb|240px|Pielgrzymkowy obrazek (drzeworyt) z 1480, z Rouffach w Alzacji, w National Gallery of Art w Waszyngtonie. Walenty z Recji (zm. w 470 lub 475 w Maia na granicy z Recją, obecnie Merano we Włoszech) – według tradycji pierwszy biskup Pasawy i krainy Retów, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys O jego życiu niewiele wiadomo. Wspominany jest w Vita S. Severini przez Eugipiusza (+533) oraz przez Wenancjusza Fortunata (+600) w Vita S. Martini, który jako biskup Poitiers poświęcił Walentemu kościół w dolinie górnej rzeki Inn i kolejne na przełęczy Brenner. O czci jaką darzono Walentego (przeniesienie relikwii) świadczy również Arbeo, biskup Freising (+784).
Żywot świętego Walenty żył w czasach wielkiej wędrówki ludów w V wieku. Pochodził z terenów dzisiejszej Holandii. Około 435 roku przybył do Pasawy. Został wyświęcony przez papieża Leona Wielkiego na biskupa Recji. Obszar jego działania misyjnego obejmował tereny alpejskie, zajmowane niegdyś przez Retów, Pasawę, przełęcz św. Gotarda, Ratyzbonę, Bressanone i Chur, gdzie być może spotkał Lucjusza. Podjął się szerzenia chrześcijaństwa wśród tamtejszych ludów, zwalczając wpływy pogańskie i ariańskie, jednak bez większych sukcesów. Ostatecznie przeniósł się do Pasawy, prowadząc życie wędrownego misjonarza i posłańca wiary.