Opłakiwanie Chrystusa (Pietà) – obraz malarza włoskiego, przedstawiciela szkoły umbryjskiej Pietro Perugino

Obraz został wykonany dla florenckiego klasztoru klarysek. Podczas wojen napoleońskich w 1799 roku obraz został wywieziony do Francji. W 1815 roku dzieło znalazło się w zbiorach Palazzo Pitti.

Obraz przedstawia scenę opłakiwania Chrystusa przed złożeniem go do grobu. Takie wydarzenie nie jest opisane w Nowym Testamencie. Perugino przedstawił zmarłego Jezusa podtrzymywanego przez Józefa z Arymatei i Marię Magdalenę. Za rękę Jezusa trzyma Matka Boska. Nad kobietami stoi z uniesionymi rękami Maria Kleofasowa. Obok Marii po prawej stronie klęczy Maria Salome. U stóp również w pozycji klęczącej jest widoczna tajemnicza postać w turbanie owijająca ciało suknem. Na drugim planie po lewej stronie artysta umieścił św. Jana Ewangelistę a obok niego wdowę po Zebedeuszu ze złożonymi rękami. Z prawej stronie stoi Nikodem wskazujący na rany Chrystusa i rozmawiający ze starszym nieznanym mężczyzną. Postać młodego mężczyzny również nie jest rozpoznana.