Franciszek Dionizy Kamieński (ur. 9 października 1851 w Lublinie, zm. 16 września 1912 w Warszawie) – polski botanik.
Życiorys Uczył się w Gimnazjum Realnym w Warszawie, a następnie studiował nauki przyrodnicze na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim (1870–1871), później u Heinricha de Bary'ego w Strasburgu (1871–1875) i we Wrocławiu u Ferdinanda Cohna i Heinricha Göpperta (1873–1874). Doktorat obronił w Strasburgu w 1875 i dwa lata później habilitował się we Lwowie, gdzie został jako docent na Uniwersytecie, a potem Cesarsko-Królewskiej Szkole Weterynaryjnej (po jej utworzeniu w 1881 roku). W 1883 roku został magistrem botaniki w Petersburgu, a trzy lata później otrzymał tam doktorat. Po czym w 1886 roku został profesorem botaniki w Odessie, pozostając tam do 1912. Pełnił tam także od 1893 roku funkcję dyrektora tamtejszego ogrodu botanicznego.
Był członkiem czynnym od 1904 (zatwierdzenie w 1905) Akademii Umiejętności; od 1879 współpracownikiem Komisji Fizjograficznej AU.