Przymierze dla Polski – koalicja polskich pozaparlamentarnych ugrupowań prawicowych, powołana 9 maja 1994, działająca do 1995.
W jego skład wchodziły: Porozumienie Centrum Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe Polskie Stronnictwo Ludowe – Porozumienie Ludowe Ruch dla Rzeczypospolitej Koalicja Konserwatywna
Porozumienie stanowiło sformalizowaną inicjatywę jednoczenia się licznych istniejących w Polsce w pierwszej połowie lat 90. partii prawicy, które po wyborach parlamentarnych w 1993 znalazły się poza Sejmem. W ramach PdP każde z ugrupowań zachowało swoją odrębność organizacyjną i polityczną. Uczestnicy Porozumienia zamierzali przekształcić je w federacyjny związek działający na zasadzie stowarzyszenia.
Koalicja powołała radę krajową (po czterech reprezentantów każdej partii), na jej czele miał stać przewodniczący, rotacyjnie wymieniany co dwa miesiące. Program polityczny odwoływał się do szeregu nurtów niekomunistycznych (narodowych, niepodległościowych, ludowych, konserwatywnych i chadeckich), tj. do wszystkich idei, jakie deklarowały poszczególne ugrupowania. W kwestiach ekonomicznych PdP deklarowało poparcie systemu gospodarki rynkowej, a także postulowało tzw. powszechne uwłaszczenie. Koalicja przygotowała swój projekt konstytucji, konkurencyjny wobec tzw.