Umundurowanie i wyposażenie oddziału biała sukmana tzw. „płótniak”, czarna lub biała bluza-koszula przepasana pasem (kosynierzy), czerwona bluza-koszula przepasana pasem (komendant), pas z rapciami (komendant), spodnie białe w czerwone i białe pionowe pasy, wpuszczane w buty, czerwona czapka rogatywka z piórami i paskiem pod brodę, skórzane, czarne buty z cholewami, broń kosyniera – kosa bojowa, broń komendanta – szabla z pochwą, tzw. „kościuszkówka”Włodzimierz Kwaśniewicz, Dzieje szabli w Polsce, Warszawa „Bellona” 1999, , sztandary, trąbka, konie (oddział zasadniczo występował pieszo, ale w historii oddziału znane są uroczyste konne asysty).
Tradycje-kontynuacja W 1893 roku przemyskiego biskupa pomocniczego, Glazara, podczas wizytacji, przywitała:„...strojna bandera składająca się z 60 jeźdźców, straż honorową pełnił 24-osobowy oddział kosynierów...”Andrzej Kozioł Lechowski, Parafia Bieździedza w ciągu dziejów. Dokumenty i źródła, Rzeszów 1997, s. 59, Od 1945 kosynierzy pełnią swoją tradycyjno–patriotyczną służbę przy Grobie Chrystusa, jako Straż grobowa oraz uświetniają obecnością różne święta kościelne (Wielkanoc i Boże Ciało) oraz imprezy regionalne. Od wielu lat biorą udział w cyklicznej ogólnopolskiej imprezie „Podkarpacka Parada Straży Grobowych Turki idą”„Skarby Podkarpackie” Nr 2 (9) 2008 r., s.