Tätort (ze szw. dosłownie „gęsto (zabudowana) miejscowość”; tłumaczenie ang. urban area lub locality) – termin używany w Szwecji na określenie miejscowości o liczbie mieszkańców 200 lub więcej, gdzie odległość między zabudowaniami mieszkalnymi nie przekracza 200 m oraz gdzie odsetek domów letniskowych nie jest większy niż 50%.
Definicja ta została wypracowana i przyjęta w 1960 na spotkaniu szefów urzędów statystycznych państw nordyckich jako wspólna i obowiązująca w tych krajach. W Finlandii używa się odpowiednio terminu taajama, w Danii byområde i w Norwegii tettsted (bokmål) lub tettstad (nynorsk).
Szwecja thumb|250px|Położenie 50 największych tätortów Szwecji (2005) Tätort jest jedną z dwóch typów jednostek osadniczych w Szwecji (drugą jest småort). Ponieważ liczba mieszkańców i gęstość zabudowania ciągle się zmieniają, tak też zmieniają się grupy tätorter i småorter. W Szwecji nowy podział przeprowadza co 5 lat Centralne Biuro Statystyczne (Statistiska centralbyrån – SCB). Podział ten jest całkowicie niezależny od istniejącego i obowiązującego podziału administracyjnego i przeprowadza się go według powyższej definicji. Tätort może z tego powodu znajdować się w granicach kilku gmin (np. tätort Sztokholm, obejmujący obecnie 12 gmin). Dzielnica miasta może także stanowić własny, odrębny tätort (np. Sävja – Uppsala).