Osady i typ gospodarki Charakterystycznym elementem systemów osadniczych kultury Wessex jest dom na planie koła, o średnicy od 6 do 12m, z pojedynczym wejściem i (najczęściej) paleniskiem. Spadzisty dach, najprawdopodobniej wykonany ze słomy podtrzymywała konstrukcja palowa, stanowiąca zarazem element nośny ścian bocznych wykonanych z lżejszych materiałów (drewno, wiklina oraz polepa). Szacuje się, że domy epoki brązu mogły zamieszkiwać rodziny 6-10 osobowe. W okolicach Stonehenge nie odkryto większych centrów osadniczych(co zaskakuje przy tak bogatych cmentarzyskach), niemniej jednak za przykład można uznać grupę obiektów odkrytych w Thorney Down, 6 km na południe od Salisbury. Na obszarze około ćwierci hektara, otoczonym przez rów i niewielki nasyp posadowionych było dziewięć okrągłych domów-chatek. Pomiędzy nimi znajdował się szereg jam zasobowych i dołków posłupowych. Ze znalezisk odkryto amforę globularną typu Deverel-Rimbury, grot włóczni i bransoletę. Podobny model osady obserwujemy w przypadku Itford Hill, położonym ok. 4 km od Newheven. 11 chat znajdowało się na platformie wcinającej się w zbocze wzgórza. Chaty miały 6, 7 m średnicy i nie posiadały palenisk.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kultura Wessex · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.