Delfinowiec białoboki, delfin białoboki (Leucopleurus acutus) – gatunek ssaka morskiego z rodziny delfinowatych (Delphinidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1828 roku angielski zoolog John Edward Gray nadając mu nazwę Delphinus (Grampus) acutus. Holotyp pochodził z Morza Północnego, na Wyspach owczych, w Danii. Okazeym typowym była czaszka pierwotnie znajdująca się w Brooke’s Museum w Londynie i sprzedana do Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie. Jedyny przedstawiciel rodzaju Leucopleurus który nazwał w 1866 roku również John Edward Gray.
Najnowsze analizy molekularne wykazały, że tradycyjnie uznawany rodzaj Lagenorhynchus nie jest monofiletyczny i powinien zostać podzielony na trzy odrębne rodzaje: Lagenorhynchus, Leucopleurus i Sagmatias. Leucopteurus acutus należy do izolowanej linii w obrębie Delphinidae. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Leucopleurus: leukos „biały”;