Konstanty Stecki (ur. 17 września 1917 w Zakopanem, zm. 12 grudnia 1996 w KrakowieKatarzyna Batora, Stecki Konstanty, w: Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny (pod redakcją Jadwigi Czachowskiej i Alicji Szałagan), tom VIII: Ste–V, Warszawa 2003, s. 7. (tu: zmarł w Zakopanem).) – polski prozaik, autor utworów dla młodzieży, popularyzator problematyki tatrzańskiej.
Życiorys Syn Konstantego (1885–1978), polskiego botanika.
Studiował medycynę na Uniwersytecie Poznańskim, naukę przerwał wybuch wojny. Debiutował jako pisarz w 1936 roku na łamach Polskiego Radia. W latach 1939–1946 służył w Marynarce Wojennej na Zachodzie. Od 1947 roku mieszkał w Zakopanem. W 1949 uzyskał magisterium na Akademii Handlowej w Poznaniu.
Przewodnik tatrzański, uprawnienia przewodnickie uzyskał w 1954, od 1956 był aktywny w Zarządzie Koła Przewodników Tatrzańskich im. Klimka Bachledy w Zakopanem, a od 1967 roku przewodnikiem tatrzańskim pierwszej klasy. Speleolog, taternik, instruktor narciarski. Uprawiał taternictwo od 1936 roku.