Mieczysław Stryjewski (ur. 12 lutego 1918 w Tarnopolu – zm. 21 lutego 1984 w Toruniu) – polski poeta.
Życiorys Na świat przyszedł jako syn Antoniego Stryjewskiego, urzędnika skarbowego i Olgi z domu Pronay. Od dzieciństwa poruszał się na wózku inwalidzkim, ze względu na chorobę parkinsona. Stryjewski był samoukiem. Jako poeta zadebiutował w 1937 roku na łamach czasopisma "Kamena". Okres wojny spędził na Lubelszczyźnie. Od 1945 do 1972 roku mieszkał w Lęborku. Po śmierci matki przebywał w Domu Pomocy Społecznej w Wejherowie, a następnie Państwowym Domu Rencistów w Toruniu.
Po II wojnie światowej wydrukowano jego utwory poetyckie w antologii zatytułowanej "Księga Wyzwolenia". W 1953 Stryjewski został przyjęty do Związku Literatów Polskich. Najpierw działał w oddziale gdańskim, a następnie w toruńskim. Od 1961 roku poeta współpracował z redakcją periodyku "Słowo Powszechne" i gazety "Dziennik Bałtycki". Związany był także z "Pomorzem". Swoje utwory publikował w "Literach" i almanach poetyckich. Prowadził działalność w koszalińskiej grupie literackiej „Meduza”, z którą musiał się jednak rozstać ze względu na stan zdrowia.
Przez władze Gdańska nagrodzony został medalem "Zasłużony dla Ziemi Gdańskiej".