– okres w historii Japonii przypadający na lata 1467 (lub 1493)–1573. Za początek tego okresu uznaje się „zamach stanu ery Meiō”Także zapis Mei-ō; nazwa ery obejmującej lata 1492–1501, kiedy dziesiąty siogun rodu Ashikaga, Yoshitane, został wypędzony ze stolicy przez Masamoto Hosokawę lub początek wojny Ōnin przypadający na 1467 rok. Okres zamyka obalenie siogunatu Ashikaga (Ashikaga-bakufu lub Muromachi-bakufu) przez Nobunagę Odę w 1573 roku. Okres ten bywa przyporządkowywany jako część okresu Muromachi lub część okresu Azuchi-Momoyama. W okresie tym konsekwentnie malały wpływy siogunatu, co doprowadziło do walk o wpływy pomiędzy poszczególnymi daimyō.
Znaczenie nazwy Zbieżność znaczeniowa nazwy (i pisowni znakowej) japońskiej ery z okresem Walczących Królestw w historii Chin spowodowała, że okres ten w przypadku Japonii jest często nazywany „erą walczących państw”, co nie oddaje rzeczywistej sytuacji. Walkę ze sobą toczyli bowiem lokalni władcy (daimyō). Z tego powodu właściwszym tłumaczeniem jest: „okres kraju w wojnie”, „era konfliktów militarnych" lub „era walczących prowincji”, czyli zgodnie z przyjętym nazewnictwem podziału administracyjnego ówczesnej Japonii.