Stefania Biegun (ur. 11 sierpnia 1935 w Wieprzu, zm. 10 grudnia 2016 w Wetlinie) – polska biegaczka narciarska, trzykrotna olimpijka igrzysk w Squaw Valley 1960, Innsbrucku 1964 i Grenoble 1968, trenerka.
Życiorys Córka Franciszka i Marii z domu Wojtyła. Ukończyła Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego w Krakowie z tytułem magistra wychowania fizycznego.
W 1955 roku zajęła trzecie miejsce w ogólnopolskich zawodach z w Olsztynie. W czasie studiów startowała w zawodach na 400 i 800 m. Reprezentantka AZS Kraków 1958-1960 i Startu Zakopane 1961-1970. Najlepsze wyniki osiągnęła w reprezentacyjnych sztafetach (MŚ 1958 – 4. miejsce, ZIO 1960 – 4. miejsce, MŚ 1962 – 4. miejsce, ZIO 1964 – 7. miejsce, MŚ 1966 – 7. miejsce, ZIO 1968 – 5. miejsce, MŚ 1970 – 8. miejsce). Indywidualna mistrzyni Uniwersjady w 1962 r. oraz wicemistrzyni w sztafecie. 26-krotna mistrzyni Polski. Po zakończeniu kariery zawodniczej pracowała jako trenerka.
Ostatni raz wygrała w 1970 w Memoriale w biegu na 10 i 5 km. W 1970 zakończyła karierę sportową i rozpoczęła pracę jako trener Anny Duraj, Anny Pawlusiak oraz sióstr Majerczyk Władysławy i Józefy.