Rudolf Viest (ur. 24 września 1890 w Revúcy, zm. 1945 we Flossenbürgu) – słowacki wojskowy, generał dywizji, minister czechosłowackiego rządu uchodźczego, drugi dowódca słowackiego powstania narodowego. Pośmiertnie awansowany do stopnia generała armii.
Życiorys Pochodził z rodziny o słowackich tradycjach patriotycznych. Po śmierci ojca rodzina przeniosła się do Budapesztu, gdzie studiował jego brat, . W Budapeszcie ukończył studia w wyższej szkole przemysłowej. W październiku 1911 roku został powołany do wojska, służbę odbył w 7 Pułku Piechoty w Grazu.
1 sierpnia 1914 roku został zmobilizowany i przydzielony do 5 Pułku Piechoty, został mianowany dowódcą plutonu. 24 listopada 1914 roku w okolicach Krakowa dostał się do niewoli rosyjskiej. W sierpniu 1915 roku został przyjęty do służby w armii Królestwa Serbii, następnie na własną prośbę został przeniesiony do Korpusu Czechosłowackiego. W 1920 roku przedostał się do Czechosłowacji.
1 stycznia 1921 roku został przyjęty do służby w armii czechosłowackiej. W latach 1925–1929 był attaché wojskowym w Warszawie, wcześniej pełnił tę samą funkcję w Budapeszcie.
W 1928 roku został awansowany do stopnia pułkownika, w 1933 roku na generała brygady, a 1938 roku generała dywizji.