Esteban Canal (ur. 19 kwietnia 1896 w Chiclayo, zm. 14 lutego 1981 w Varese) – włoski szachista pochodzenia peruwiańskiego.
Kariera szachowa Urodził się w Peru, w latach 20. XX wieku przeniósł się do Włoch (gdzie mieszkał do końca życia), wówczas też rozpoczął występy w turniejach międzynarodowych, pierwszy sukces odnosząc w 1923 w Trieście, gdzie zajął II miejsce (za Paulem Johnerem). W kolejnych latach osiągnął szereg znaczących rezultatów, m.in. dzielone II m. w Merano (1926, za Edgardem Colle, wspólnie z Dawidem Przepiórką i Rudolfem Spielmannem), II m. w Budapeszcie (1932), I m. w Budapeszcie (1933), dz. I-II m. w Reus (1936), I m. w Reggio Emilia (1947), dwukrotnie dz. II-III m. w Wenecji (1947 i 1948, za Miguelem Najdorfem, wspólnie z Gedeonem Barczą) oraz I m. w Wenecji (1953).
W 1950 w Dubrowniku jedyny raz w karierze wystąpił na szachowej olimpiadzie, reprezentując Peru na najtrudniejszej I szachownicy i zdobywając 4 pkt w 15 partiach. W tym samym roku Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu tytuł mistrza międzynarodowego, natomiast w 1977 otrzymał honorowy tytuł arcymistrza, za wyniki osiągnięte w przeszłości.
Według retrospektywnego systemu rankingowego Chessmetrics, najwyższą punktację osiągnął w marcu 1934 r., z wynikiem 2675 zajmował wówczas 8.