Zamek Scarborough () – zabytkowy zamek z XII w. na wybrzeżu Morza Północnego na terytorium North Yorkshire w północnej Anglii. Warownia wznosi się na nadmorskim cyplu, górując ponad miastem Scarborough.
Historia Ślady archeologiczne wskazują, że pierwsze umocnienia (strażnica lub niewielki fort) w rejonie Scarborough powstały już w czasach rzymskiej okupacji Brytanii.
Właściwy zamek został zbudowany w początkach XII wieku przez hrabiego okolicznych ziem Wilhelma le Grosa. Pozostałością tych umocnień są mury obronne (zbudowane w 1127 i wzmocnione donżonem w 1169 roku) i kaplica (przebudowana w XIV wieku). W czasach panowania króla Henryka II Plantageneta m.in. wzmocniono mury zamku, przebudowano główną bramę oraz wieżę (trójkondygnacyjna na planie kwadratu). Dalszą rozbudową zamku kierowali Jan bez Ziemi i Henryk III.
W 1312 roku w zamku schronił się, a następnie bronił go przez dwa tygodnie przed zbuntowanymi baronami Piers Gaveston – faworyt (prawdopodobnie także kochanek) króla Edwarda II. Oblężenie zakończono dopiero po kapitulacji Gavestona.
200px|left