Wiele z takich heurez można znaleźć poprzez obserwację jak ludzie rozwiązują problem (w sposób przybliżony) „ręcznie” – wystarczy wydrukować wiele kopii różnych map i przeprowadzić eksperymenty na ludziach, obserwując sposób, w jaki łączą oni miasta ołówkiem (czy poprawiają trasy), albo poruszają gałkami ocznymi. Eksperymenty takie też pozwalają znaleźć przypadki kiedy heurezy nie działają, oraz pozwalają na oszacowanie czasu ile zajmuje znalezienie rozwiązania.
Innym przykładem, może być użycie heurezy w celu optymalizacji najczęstszych przypadków, z jakimi będzie borykał się program (popartych najczęściej wcześniejszym profilowaniem). Umożliwia to na podstawie jakiegoś kryterium (np. rozmiar wejścia), rozwiązywanie kilkoma algorytmami do wyboru, i w razie niemożności rozwiązania algorytmem specyficznym, powrót do ogólnego algorytmem zapasowym, który wiadomo, że zwróci poprawny wynik.