thumb|250px|Jules Janin Martwy osioł i zgilotynowana kobieta (oryg. fr. L'Âne mort et la femme guillotinée) – powieść Jules'a Janina z 1829, reprezentująca nurt frenetyczny francuskiego romantyzmu. Jej ostatni rozdział dopisał Honoriusz Balzak dokonując pastiszu ogólnej wymowy dzieła.
Okoliczności powstania utworu Pomysł powieści Janina związany był z publikacją utworu Wiktora Hugo Ostatni dzień skazańca. Janin, znany głównie jako krytyk literacki i dziennikarz, uznał dzieło to za całkowicie nieudane, ukrywające zamiłowanie autora do okropności pod płaszczykiem walki o zniesienie kary śmierci oraz wywołujące u czytelnika niepotrzebne duchowe napięcie i cierpienie. Postanowił w związku z tym napisać parodię tego utworu.
Treść Narrator utworu w serii oderwanych aluzji i dygresji opowiada o losach pięknej dziewczyny, Henrietty, którą spotkał niegdyś jadącą na ośle imieniem Charlot na wsi pod Paryżem, oraz o własnej mrocznej fascynacji śmiercią. Kolejne epizody pozwalają zrekonstruować losy kobiety: Henrietta, uboga chłopka, została prostytutką, początkowo prowadziła dostatnie życie, po czym została aresztowana pod zarzutem zabójstwa klienta. Została skazana na śmierć, jednak ciąża uchroniła ją przed natychmiastową egzekucją.