W 1961 przeszła do Biblioteki Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej, którą kierowała do 1990 (początkowo jako kierownik, potem dyrektor). W 1972 uzyskała tytuł bibliotekarza dyplomowanegoSłownik pracowników książki..., dz. cyt., s. 122..
Oprócz pracy zawodowej zajmowała się twórczością dla dzieci. Z mężem Januszem Galewiczem była współautorką książek Oto jest Polska. Chcę, żeby Polska... (1976) oraz Kanapony (1981, z ilustracjami Bohdana Butenki, książka wyróżniona na Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu w 1981). Napisała kilkanaście sztuk wystawianych w teatrach lalkowych (Orły i trąbki, 1970; Dziecko i gwiazdy, 1983; Czerwona sukienka, 1990) oraz scenariuszy seriali i filmów animowanych dla dzieci realizowanych w studio Se-ma-for (m.in. Leokadia, 1975; W krainie czarnoksiężnika Oza, 1983–1989; Zima w Dolinie Muminków, 1986; Mamo, czy kury potrafią mówić?, 1997). Przy pracy nad scenariuszami współpracowała m.in. z Lucjanem Dembińskim, Sławomirem Grabowskim i mężem.
Była odznaczona m.in.