Constantin von Dietze (ur. 9 sierpnia 1891 w Calbe (Saale), zm. 18 marca 1973 we Fryburgu Bryzgowijskim) – niemiecki ekonomista, prawnik, teolog i ekspert rolnictwa. Działacz opozycji antyhitlerowskiej. Przedstawiciel koncepcji chrześcijańskich w ekonomii. Uważał, iż etyka chrześcijańska może i powinna wpływać na życie gospodarcze demokratycznego państwa.
Szkołę średnią ukończył maturą w 1909 w Schulpforte k. Bad Kösen. Studiował prawo i politologię w Cambridge i Tybindze. Po zdaniu egzaminów prawniczych został w 1912 referendarzem w sądzie w Staßfurt k. Wrocławia. W czasie I wojny światowej służył w pułku ułanów na froncie wschodnim i dostał się do niewoli rosyjskiej. W 1918 uciekł i pracował jako tłumacz rosyjskiego, angielskiego i francuskiego. W 1919 uzyskał doktorat z nauk politycznych (politologii) na Uniwersytecie we Wrocławiu, pod kierunkiem Maxa Seringa. Następnie pracował w instytucie badawczych rolnictwa i osadnictwa w Berlinie, u swego promotora. Habilitował się w 1922.
W 1924 prowadził wykłady z nauk rolniczych w Getyndze. W 1925 wykładał gościnnie w Rostocku. W 1932 został powołany na Uniwersytet Humboldta w Berlinie.