Verwaltung der Staatlichen Schlösser und Gärten), obecnej Fundacji Pruskich Pałaców i Ogrodów Berlina-Brandenburgii (niem. Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg). Szklarnie nadal były używane do przechowywania egzotycznych roślin doniczkowych; Sala Rafaela wraz z sąsiadującymi pokojami stała się muzeum pałacowych wnętrz, udostępnionym zwiedzającym; a w pawilonach narożnych urządzono mieszkania, które wynajmowano. Na początku lat 30. XX wieku jednym z wynajmujących był pianista i kompozytor Wilhelm Kempff. Mieszkał tu również historyk sztuki, od 1937 roku dyrektor berlińskiej Galerii Narodowej Paul Ortwin Rave.
Pomimo silnych ostrzałów artyleryjskich pod koniec II wojny światowej w kwietniu 1945 roku pałac nie został zniszczony, choć sąsiednie budowle, m.in. Historyczny Młyn na wschodzie czy Belweder na wzgórzu Klausberg na zachodzie uległy destrukcji. W 1949 roku do wschodniej szklarni wprowadziło się Archiwum Brandenburgii (niem. Landesarchiv Brandenburg), obecnie Główne Archiwum Brandenburgii (niem. Brandenburgisches Landeshauptarchiv). W 1989, 1993 i 2003 roku konieczne było przeniesienie części rozrastającego się archiwum do innego budynku w Poczdamie-Bornim.