mały|Grób symboliczny płka Lucjana Janiszewskiego na cmentarzu przy ulicy Lipowej Lucjan Karol Janiszewski, ps. „Pluch” (ur. 6 czerwca 1891 w Dąbrowicy, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Władysława (ur. 1840) i Antoniny z domu Wysoczańskiej, urodzony 6 czerwca 1891 roku w Dąbrowicy, w ówczesnym powiecie rówieńskim guberni wołyńskiej. Uczył się w Lubelskiej Szkole Handlowej, gdzie zdał maturę w 1910 roku. Następnie podjął studia na Politechnice w Liège. W tym okresie swego życia, od 1911 był członkiem Związku Walki Czynnej, a następnie Związku Strzeleckiego.
W sierpniu 1914 roku wstąpił do pierwszego plutonu Pierwszej Kompanii Kadrowej, dowodzonej przez porucznika Tadeusza Kasprzyckiego. Następnie służył w I baonie 3. kompanii 5 pułku piechoty Legionów Polskich. Uczestniczył m.in. w bitwach pod Łowczówkiem, Konarami, Raśną, Stowygorożem oraz Kostiuchnówką. 10 sierpnia 1916 roku został odkomenderowany przez Józefa Piłsudskiego do pracy w Polskiej Organizacji Wojskowej. Działał na stanowisku dowódcy okręgu w Kaliszu. 4 maja 1917 roku wrócił do 5 pp Leg. Po kryzysie przysięgowym, z racji tego, że był oficerem (podporucznikiem) został internowany w Beniaminowie.