Mimo wcześniejszej detronizacji, 29 października 1611 były car Wasyl Szujski oraz jego bracia, Iwan i Dymitr byli nadal więzieni i zmuszeni do złożenia homagium, przysięgając na Zamku Królewskim w Warszawie przed królem Polski i wielkim księciem litewskim Zygmuntem III Wazą, posłuszeństwo i nienaruszalność granicy polsko-rosyjskiej oraz poddanie się po wsze czasy władzy polskiego króla.
Wydarzenia te spowodowały nasilenie się antypolskiego powstania w Rosji i zmuszenie wojsk polskich stacjonujących w Moskwie do kapitulacji. 8 grudnia idący z odsieczą król Zygmunt III Waza na wieść o poddaniu się oddziałów polsko-litewskich zawrócił swoje wojska.
W marcu 1613 Sobór Ziemski Carstwa Rosyjskiego, złożony z mieszczan, bojarów ruskich, duchowieństwa i chłopów, wybrał na cara kniazia Michała Romanowa kończąc tym samym okres wielkiej smutyRichard Pipes, Rosja carów, Warszawa 2006, s. 109, 110.. Panowanie Michała I Romanowa zapoczątkowało 304-letni okres panowania dynastii Romanowów. Pod rządami Michała I Rosja zakończyła wojny ze Szwecją i wygrała wojnę moskiewską, zachowując niepodległość na mocy rozejmu w Dywilinie.