Dzioby ptaków wszystkożernych mają prosty, symetryczny i proporcjonalny kształt. Pisklęce dzioby są opatrzone wzorami, aby ułatwić rodzicom karmienie.
Niektóre gatunki ptaków mają wysoce wyspecjalizowane dzioby. Siewkowate posiadają długi i cienki dziób, przystosowany do wybierania pokarmu z błota. Większość gatunków gniazduje w arktycznej tundrze, gdzie z powodu krótkiego lata występuje wieczna zmarzlina. Obszar występowania tych gatunków jest więc stale zalany, przez co obfituje w różne gatunki owadów i skorupiaków. Bocian biały długim dziobem poluje na zwierzęta (wbrew przesądom nie tylko żaby) zamieszkujące podmokłe łąki. W zimie preferowany pokarm jest dla niego nieosiągalny. Nieliczne bociany białe, które nie mogły z jakiegoś powodu odlecieć, muszą być karmione przez człowieka. Czaple także posiadają długie dzioby, ale polują na ryby. Zimą wystarczy im jedynie mały fragment płytkiej, niezamarzniętej wody, gdzie mogą polować. Wysoce wyspecjalizowany jest także dziób krzyżodziobów, przystosowany do wyłuskiwania nasion z szyszek.