Po wojnie Po wojnie przez jakiś czas pływał jeszcze w marynarce handlowej, a potem powrócił do Polski. Latem wciąż pływał na statkach handlowych, między innymi na transatlantyku Batory (do lipca 1952), a zimą pracował w Zakopanem jako instruktor narciarski i trener młodzieży. Pływał na statkach S/S Kutno, Kościuszko, Lublin, Lech. Brał udział w kilku wyprawach ratunkowych TOPR, pracował także jako przewodnik tatrzański. W 1948 wziął ślub z Zofią Becker, z którą miał dwoje dzieci: Ewę i Andrzeja juniora. Morze porzucił w 1954 i już nigdy nad nie nie wrócił. Był trenerem biegaczy w SN PTT. Na treningi dojeżdżał motorem. Zajmował się też organizacją motocyklowych Rajdów Tatrzańskich. Po śmierci żony opiekował się dziećmi. Został Zasłużonym Mistrzem Sportu, odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi. Jego stan zdrowia stale się pogarszał, zwlekał jednak z operacją serca i zmarł 3 października 1968. Miał 55 lat. Został pochowany na Pęksowym Brzyzku (kw. P-II-3) śp. Andrzej Marusarz. mały|Grób Andrzeja Marusarza na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku Wyniki w narciarstwie Igrzyska olimpijskie 1932 Lake Placid–22. miejsce (w skokach), 19. miejsce (w kombinacji norweskiej)1936 Garmisch-Partenkirchen–21. miejsce (w skokach), 32. miejsce (w kombinacji norweskiej)