Markos Wafiadis (; ur. 1906 w Theodosiopolis w Azji Mniejszej, zm. 23 lutego 1992 w Atenach) – działacz Komunistycznej Partii Grecji (KKE) i dowódca macedońskiego zgrupowania partyzantów ELAS (, Greckie Ludowo-Wyzwoleńcze Wojsko)patrz:Siły zbrojne EAM-ELAS z końcem okupacji, lewicowej organizacji partyzanckiej, stanowiącej główną siłę greckiego ruchu oporu w okresie okupacji włosko-niemieckiej, pierwszy Naczelny Dowódca DSE podczas greckiej wojny domowej toczonej w latach 1946–1949, od 1989 dwukrotnie poseł do parlamentu Republiki Grecji.
Życie przed wojną domową Od młodości Wafiadis związał się z ruchem komunistycznym. W wyniku wymiany ludności pomiędzy Grecją i Turcją w 1922 jako uchodźca Wafiadis udał się do Salonik. W Salonikach w 1928 związał się z Federacją Komunistycznej Młodzieży Greckiej. W 1932 został aresztowany za działalność komunistyczną. Zwolniony w październiku 1933 podjął pracę instruktora partyjnego w wielu regionach Grecji.
Po dojściu do władzy dyktatora generała Joanisa Metaksasa w 1936, zesłano go na wyspę Ajos Efstratios, skąd uciekł. Pracował następnie w podziemnej organizacji na Krecie i był jednym z przywódców powstania w Chanii w lipcu 1938.