Archidiecezja zagrzebska (łac. Archidioecesis Zagrebiensis, chorw. Zagrebačka nadbiskupija) – rzymskokatolicka archidiecezja ze stolicą w Zagrzebiu, w Chorwacji.
Arcybiskup Zagrzebia jest również metropolitą. Sufraganami metropolii są diecezje: Varaždin, Križevci (diecezja greckokatolicka), Sisak i Bjelovar-Križevci.
Archidiecezja zagrzebska jest największą jednostką administracyjną Kościoła katolickiego w Chorwacji pod względem powierzchni i liczby wiernych.
Historia Diecezja w Zagrzebiu została erygowana w 1093 na terenach należących wcześniej do diecezji Sisak. Nowa diecezja została podporządkowana węgierskiej archidiecezji Ostrzyhom, a od 1180 archidiecezji Kalocsa. W metropolii Kalocsa diecezja zagrzebska pozostała do 1852.
Na skutek zabiegów biskupów i polityków chorwackich 12 sierpnia 1850 Franciszek Józef I wyraził zgodę na podniesienie rangi biskupstwa do archidiecezji. Spotkało się to z protestami arcybiskupów węgierskich. Stolica Apostolska bullą Piusa IX Ubi primum placuit z 11 grudnia 1852 ostatecznie podniosła godność do arcybiskupstwa. Arcybiskup Zagrzebia stał się również metropolitą prowincji chorwacko-słoweńskiej. Tym samym chorwacki Kościół uniezależnił się od wpływów węgierskich.