inni badacze uznają ten takson za nadrodzinę w obrębie żółwi skrytoszyjnych (Cryptodira).
Nazwa rodzajowa (rodzaj żeński) pochodzi od słów derma – skóra – oraz chelys – żółw, zaś epitet gatunkowy coriacea oznacza „ze skóry” (w rozumieniu surowca).
Występowanie mały|Dorosły okaz z KostarykiZasięg występowania tego żółwia jest największy wśród wszystkich gadów żyjących obecnie na Ziemi. Występuje on niemal we wszystkich tropikalnych, umiarkowanych, a nawet subarktycznych wodach oceanów oraz (bardzo rzadko) w Morzu Śródziemnym. Spotyka się go również w wodach o niższej temperaturze w okolicach Nowej Fundlandii, Islandii, Norwegii i Alaski. W czasie gniazdowania D. coriacea był odnajdywany na wybrzeżach Gujany Francuskiej, Surinamu, Gujany, Kostaryki, Amerykańskich Wysp Dziewiczych, Trynidadu, Gabonu, Andamanów, Nikobarów, Tajlandii oraz Nowej Gwinei, a jedno stwierdzenie gniazdowania obejmuje Karolinę Północną.
Jeden okaz znaleziono na Bałtyku – w 1966 roku został przypadkowo schwytany w więcierz zastawiony przez rybaków z Rostocku. Osobnik ten miał długość całkowitą 215 cm i ważył 450 kg. Okaz został przewieziony do , gdzie jednak wkrótce zdechł.
Nie jest znany żaden materiał kopalny tego gatunku.