Kwanty pól cechowania nazywa się bozonami cechowania.
Niezmiennością cechowania nazywa się niezmienniczość lagranżjanu poddanego działaniu lokalnych grup transformacji.
Procedura cechowania przebiega następująco: do lagranżjanu swobodnego pola kwantowego dodaje się dodatkowe wyrazy, tak że całość wykazuje odpowiednią symetrię lokalną. dodatkowe wyrazy przedstawiają lagranżjany dodatkowych pól kwantowych – pól bozonowych, które oddziałują z danym polem kwantowym i przenoszą oddziaływania między polami fermionowymi.
Np. symetria cechowania nałożona na swobodne pole cząstek Diraca (tj. opisanych równanie Diraca, np. elektron, pozyton) przedstawia skwantowane pole elektromagnetyczne, pośredniczące w oddziaływań między elektronami. Wymóg lokalnych symetrii lagranżjanu pól kwarkowych pozwolił odkryć gluony, jako pola cechowania oddziaływań silnych, występujących między kwarkami.
Jeżeli grupa symetrii jest nieprzemienna, to teorię cechowania nazywa się nieabelową teorią cechowania. Przykładem jest teoria Yanga-Millsa.