Stanisław Łętowski ps. Mechanik (ur. w majątku Wiszniówka, w powiecie i guberni mińskiej, zm. 10 września 1958 w Bydgoszczy) – pułkownik Wojska Polskiego. Uczestnik wojny obronnej 1939, oficer Armii Krajowej. W trakcie powstania warszawskiego w 1944, dowódca a następnie zastępca dowódcy „Podobwodu Śródmieście Południe”.
Życiorys Był synem Franciszka, agronoma i Zofii z domu Gryfin. W październiku 1923 rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w WilnieLietuvos valstybinis archyvas,F.187,Ap.2, B.64, które ukończył w 1927 otrzymując świadectwo dojrzałości. W latach 1927–1930 odbył przeszkolenie w Szkołę Podchorążych Piechoty w Komorowie-Ostrowi Mazowieckiej, uzyskując stopień podporucznika. Po ukończeniu szkoły został dowódcą plutonu w 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie, a później referentem wychowania fizycznego.
W latach 1934–1935 ukończył kurs aplikacyjny broni pancernych w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie i otrzymał przydział do 3 batalionu pancernego w Warszawie. Początkowo był instruktorem w 2 kompanii a następnie adiutantem batalionu.