Po zwolnieniu z aresztu został kierowcą w Lubelskiej Fabryce Samochodów.
Członek PPR i PZPR w latach 1945–1950 i ponownie w latach 1954–1958. Członek od 1945 Związku Uczestników Walki Zbrojnej z Niemcami, a potem ZBoWiDu. Członek Zarządu Głównego ZBoWiD i wiceprzewodniczący Komisji Odznaczeniowej ZBoWiD.
W listopadzie 1956 ponownie powołany do wojska, we wrześniu 1957 ukończył Wyższy Akademicki Kurs Ogólnowojskowy w Akademii Sztabu Generalnego i został oficerem w Głównym Zarządzie Polityczno-Wychowawczym WP. Zmarł 10 września 1958 w Bydgoszczy na zawał serca w trakcie podróży służbowej.
Został pochowany w Warszawie, na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera II B 28, rząd 1, grób 15).
Życie prywatne Był żonaty z Wandą z domu Karnicką (1910-1998), z którą miał m.in. syna Janusza.
Awanse podporucznik – 15 VIII 1930 ze starszeństwem z dniem 15 VIII 1930 i 73 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty porucznik – major – 11 XI 1943 podpułkownik – 3 X 1944 pułkownik – 1945
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (1945) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Krzyż Walecznych czterokrotnie (po raz czwarty 15 września 1944) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami (1 października 1944)
Przypisy
Bibliografia