Tismăneanu, s. 21, 31.. Na przełomie lat 50. i 60. zaostrzył jednak kurs wobec ZSRR. Po destalinizacji komunizm i rumuński nacjonalizm przeniknęły się, tworząc tzw. narodowy komunizm. Kurs był podyktowany w dużej mierze osobistymi poglądami Gheorghiu-Deja, który był zwolennikiem gospodarczej niezależności i dystansowania się od RWPGCioroianu, Pe umerii... s. 212–217, 219, 220, 372–376; Frunză, s. 440–444.. Rumuński premier w ramach tej polityki w 1954 roku porzucił politykę zakładającą skupienie się na wymianie handlowej z ZSRRCioroianu, Pe umerii... s. 208.. Premier zlikwidował następnie rumuńsko-radzieckie przedsięwzięcia kulturalneCioroianu, Pe umerii... s. 218–219, 220; Deletant & Ionescu, s. 19; Frunză, s. 456–457.. Chcąc zapewnić Rumunii niezależność gospodarczą, sekretarz generalny rozpoczął uprzemysłowienie i stworzył kompleks przemysłowy w Galati mający uniezależnić Rumunię od importu żelaza z zagranicyFrunză, s. 442.. W 1957 roku Gheorghiu-Dej i Emil Bodnăraș przekonali Sowietów do wycofania swoich wojsk z terenów RumuniiCioroianu, Pe umerii... s. 345–352;