Walerian Siuda (ur. 9 grudnia 1899 w Świekatowie koło Świecia, zm. 11 października 1953 w Bydgoszczy) – polski duchowny katolicki, pallotyn, przełożony polskich domów stowarzyszenia pallotynów.
Urodził się w rodzinie rolniczej z diecezji chełmińskiej jako syn Jana i Marianny z Łaskich. Po ukończeniu szkoły powszechnej edukację na poziomie gimnazjalnym zdobywał w pallotyńskim Collegium Marianum w Wadowicach. 21 września 1920 w Wadowicach wstąpił do Pobożnego Stowarzyszenia Misyjnego (ówczesna nazwa zgromadzenia pallotynów, w 1947 zmieniona na pierwotną nazwę Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego) i przyjął sutannę z rąk ks. Alojzego Majewskiego. 18 października 1922 złożył pierwszą profesję zakonną, dokładnie trzy lata później – profesję wieczystą. Przygotowanie do kapłaństwa uzyskał na studiach filozoficznych w seminarium w Wadowicach oraz teologicznych w Wadowicach i niemieckim Limburgu. 20 czerwca 1926 w Krakowie przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa krakowskiego Adama Sapiehy.