Następnego dnia Wang Mang został regentem. Oczywistym kandydatem na cesarza był ostatni żyjący potomek Yuandi, Liu Jizi, który został cesarzem 17 października, i przeszedł do historii jako Pingdi (1 p.n.e. - 6 n.e.) Z punktu widzenia rodu Wang okolicznością nader korzystną był fakt, że nowy władca urodził się zaledwie w 9 p.n.e., w momencie wstąpienia na tron był zatem dzieckiem.
Podczas nominalnych rządów Pingdi władza Wang Manga znacznie wzrosła. Wang Zhengjun była zadowolona z przekazania mu jej. Pingdi zmarł jednak 3 lutego 6 n.e. i Wang Mang stanął przed zadaniem ponownego zabezpieczenia swoich wpływów na nowej podstawie, bez zwrócenia cesarskiego rodu przeciwko sobie. Znowu koniecznym stało się odwołanie do autorytetu Wielkiej Cesarzowej Wdowy. 17 kwietnia 6 n.e. następcą tronu ogłoszono urodzonego w 5 n.e. Liu Yinga, który przeszedł do historii jako Ruzi Ying (6 - 9). Mocą formalnego edyktu Wang Zhengjun Wang Mang został najpierw regentem, a potem "działającym cesarzem", przy czym odwołano się tutaj do roli, jaką Książę Zhou pełnił niegdyś przy nieletnim królu Chengu (1104 - 1068 p.n.e.). Wang Mangowi udało się następnie stłumić bunty rodu cesarskiego i zdecydował on się samemu zostać cesarzem. 10 stycznia 9 n.e. ogłosił koniec rządów dynastii Han i wstąpił na tron jako pierwszy cesarz dynastii Xin (Nowa).