Alfons Erdman (ur. 4 lutego 1886 w Grodźcu, zm. 15 lipca 1943 w Pilikach) – polski nauczyciel, działacz niepodległościowy, samorządowiec i organizator ruchu ludowego, w II RP poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I i V kadencji, a także senator II kadencji, burmistrz Bielska Podlaskiego.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Warszawie oraz studia filologiczne na uniwersytecie w Zurychu. Żonaty z Eugenią z domu Zaleską, miał córkę Hannę (Wieczorkową). Byli właścicielami majątku Krupice koło Siemiatycz.
Pracował w szkolnictwie, m.in. kierował szkołą w Sokołówku, jako inspektor szkolny nadzorował placówki w powiecie bialskim, w Bielsku Podlaskim i w Warszawie. Od 1904 organizował ruch ludowy, spółdzielnie mleczarskie i rolnicze, był m.in. członkiem Rady Głównej Kółek Rolniczych im. S. Staszica.
W 1910 związał się z PPS – Frakcja Rewolucyjna, został absolwentem szkoły partyjnej w Krakowie. Działał w POW. Podczas I wojny światowej należał do Centralnego Komitetu Narodowego i pomocniczego Komitetu Wojennego. Władze okupacyjne internowały go w Mińsku Mazowieckim i w Szczypiornie.