Wiktor Jan Czarnecki herbu Prus III (ur. 15 października 1850 w Rakoniewicach – zm. 15 października 1916 w Gogolewie) – hrabia, 3. z kolei ordynat na Gogolewie, prawnik, historyk. thumb|Herb hrabiowski Czarneckich, wersja czteropolowa
Zarys biografii Był synem Zygmunta, (1823 – 1908) ziemianina wielkopolskiego, znanego kolekcjonera, i Marii z Giżyckich h. Gozdawa (1827 – 1914). Pierwsze nauki pobierał w rodzinnym Gogolewie, maturę zdał w Gimnazjum Francuskim w Berlinie. Początkowo zamierzał się poświęcić karierze w sądownictwie i podjął studia prawnicze w Bonn, Heidelbergu i Wrocławiu, gdzie uzyskał doktorat i odbył praktykę referendarza, wkrótce jednak zmienił zainteresowania i zwrócił się w kierunku chemii, którą zaczął studiować w Lipsku, po czym zajął się rolnictwem, uczęszczając do Akademii Rolniczej w Halle.
W roku 1876 ojciec przekazał mu część majątków rodzinnych z Gogolewem na czele, przenosząc się z czasem do nabytej wkrótce potem Dobrzycy koło Pleszewa i budując nowy pałac w Rusku k.Jarocina, gdzie zgromadził swe zbiory. Wiktor Czarnecki zasłynął wkrótce jako wzorowy gospodarz: wprowadził wiele innowacji, jak stosowanie nawozów sztucznych i drenaż pól.