Władimir Michajłowicz Barnaszow (, ur. 26 lutego 1951 w Riazanach) – radziecki biathlonista, mistrz olimpijski i trzykrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera W 1978 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Hochfilzen, zajmując dziesiąte miejsce w biegu indywidualnym oraz czwarte w sprincie i sztafecie. W sprincie walkę o podium przegrał z Klausem Siebertem z NRD o 4,5 sekundy. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Ruhpolding wspólnie z Władimirem Alikinem, Nikołajem Krugłowem i Aleksandrem Tichonowem. W startach indywidualnych plasował się poza czołową dziesiątką. Brązowe medale w sztafecie zdobył też podczas mistrzostw świata w Lahti (1981) i mistrzostw świata w Mińsku (1982). Na drugiej z tych imprez zajął również szóste miejsce w sprincie.
W międzyczasie wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid w 1980 roku, gdzie razem z Władimirem Alikinem, Aleksandrem Tichonowem i Anatolijem Alabjewem zwyciężył w sztafecie. Wystąpił tam także w biegu indywidualnym, kończąc rywalizację na siódmej pozycji. Były to jego jedyne starty olimpijskie.