Zastępca Dyrektora ds. Naukowo-Badawczych w Centralnym Laboratorium Dziewiarstwa (potem "TRICOMED" https://www.tricomed.com), przekształconym następnie w Instytut Technik i Technologii Dziewiarskich „TRICOTEXTIL” (1972–1998) – nadal uczestniczył w pracach badawczych dla potrzeb medycyny, będąc w większości przypadków ich koordynatorem. Ponadto brał udział w pracach związanych z wprowadzaniem nowych surowców i technologii w przemyśle dziewiarskim. Przez szereg lat inicjował nowy kierunek badań zmierzających do wytwarzania techniką dziewiarską, bądź z jej udziałem, wyrobów niekonwencjonalnych, np. ubiorów ochronnych dla motocyklistów, wyrobów dla potrzeb sadownictwa, żeglarstwa itp.
Już na emeryturze kontynuował pracę naukową i badawczą jako samodzielny pracownik naukowy na stanowisku docenta w ww. Instytucie (1998–2007), walcząc jednocześnie z nasilającą się chorobą.
Dorobek Autor bądź współautor 29 prac naukowo-badawczych z zakresu dziewiarstwa i medycyny;