Przy pomocy wielkiego żupana serbskiego Strez zdobył i oderwał od Bułgarii Macedonię, tworząc własne państwo ze stolicą w Proseku. Stefan Nemanicz zdobył wówczas Nisz. Borił kontynuował tymczasem politykę skierowaną przeciw Cesarstwu Łacińskiemu i Królestwu Tesaloniki, ponosząc klęski pod Płowdiwem (1208) i Pelagonią (1212) i tracąc zdobyte przez Kałojana ziemie w Tracji. Po kolejnej klęsce car Bułgarów zawarł w 1213 roku przymierze z cesarzem łacińskim Henrykiem i wydał za niego swą córkę Marię .
thumb|280px|left|Serbia Stefana Nemanicza i państwa bałkańskie w 1224 roku Zapewniwszy sobie pokój na południowej granicy, w 1214 roku Borił zwrócił się przeciw Serbii Nemanicza. Do wyprawy przeciw Serbii przyłączyli się: cesarz łaciński Henryk, brat Boriła sebastokrator Strez oraz władca Epiru Michał I Angelos. Oddziały najeźdźcze, przekroczywszy granicę serbską, dotarły do Niszu. Tam cesarz Henryk zawarł układ z królem węgierskim Andrzejem II, w którym obaj władcy dokonywali podziału ziem Nemanicza. W obozie pod Niszem doszło jednak do zatargów pomiędzy łacinnikami i Bułgarami, które doprowadziły do aktów gwałtu i morderstw. W czasie nocnego ataku Serbów na obóz łacińsko-bułgarski doszło do takiego zamętu, że sojusznicy ranili i zabijali siebie nawzajem. W takich okolicznościach podobno zginął Strez.