Bara w literaturze i sztuce Z inspiracji rządu francuskiego lub za sprawą artystów popierających rewolucję powstała ogromna liczba dzieł, w których wspomina się imię i śmierć Bary. Najbardziej znanymi z nich są opera, której autorem jest André Grétry, sztuka teatralna Apoteoza młodego Bary wystawiana przez Komedię Francuską oraz Pieśń wymarszu, w której jedna ze zwrotek została poświęcona młodym ochotnikom francuskim. Jeszcze w 1881 pomnik Bary został wzniesiony w Palaiseau.
Kontrowersje Ze względu na niewielką liczbę obiektywnych źródeł dotyczących Bary, istnieje dziś hipoteza, iż jego historia została w dużej mierze wymyślona, a przynajmniej podkoloryzowana przez Desmaresa. O ile nie ulega wątpliwości, że nastoletni chłopiec był doboszem w armii republikańskiej, o tyle podważane są jego „cnoty”, chwalone przez współczesnych: skromność, głębokie oddanie rewolucji, ogromna miłość do matki, wyjątkowa odwaga. Historyk Jean Martin twierdził, że Desmares świadomie wykreował mit Bary, by odwrócić uwagę od własnych niewielkich zdolności dowódczych (zresztą bez powodzenia). Podkreśla on również, że dalsze działania ku czci chłopca wpisywały się w powszechną w czasach rewolucyjnych gloryfikację heroizmu i tworzenie mitów narodowych (podobnych do tego o bitwie pod Valmy).
Zobacz też Joseph Agricol Viala